EROL ERDOĞMUŞ
erolerdogmus@hotmail.com
Kendimi bildim bileli muhalifim. Daima, bence daha iyiyi savundum. Lise çağındayken “Rusyada karı kız bol” dedim diye komünistlikten mahkemeye verilip beraat ettim. Rahmetli dayım Demokrat Parti Bakanı Hayrettin Erkmen’e muhalif mektuplar yazar, kendimce doğru önerilerde bulunurdum.
Politikacı değil, bürokrat oldum. Her milletvekili Bakan, her memur amir olmak ister. Birbirinden farklı iki kurumda, farklı zamanlarda müdür oldum. Bence müdür olmak önemliydi; müdür olmak ve müdür olarak kalmak için ödün vermek gereksizdi. Her ikisi de kurucu müdürlüktü; biri eğitim, öbürü vakıf alanındaydı.İkincisini, görevimi tamamlayınca kendim bıraktım.
Birincisinde, kuruluşu geliştirmek için lisansüstü master tezi hazırlayarak üniversiteye kabul ettirdim; amirlerime kabul ettiremediğim için ayrılmak zorunda kaldım. Merhum babam öğretmen Mehmet Burhanettin Erdoğmuş’un; “Politika asittir, her kıymeti yer” sözünü vasiyet bildim ve politikaya girmedim. Özgür düşünmek ve düşüncelerimi ilgilenenlerle paylaşmak bana yetiyor.
Hasbelkader milletvekili olsaydım; Atatürk’ün Gençliğe Hitabesi’nin güncelleştiği şu günlerde ne yapardım? “Benim için milletvekili olmak önemli, milletvekili kalmak değil!..” düşüncesiyle eğer, bağımsız değil partiliysem; hemen partimden istifa ederdim. Parlamentoda Grubu bulunan hiçbir partiye katılmaz; hangi partinin milletvekili olursa olsun benim gibi düşünen milletvekillerini cesaretlendirir; “Bak arkadaşım, gelecek seçimde Genel Başkanının seni aday göstereceği; haydi gösterdi diyelim, seçmenin partine oy vererek seni seçeceği nereden belli?! Yeni bir söylemle millete gitmek denenmeye değmez mi?” önerisiyle partilerinden istifa ettirir, Bağımsız Grup oluşturarak gerçek muhalefeti hayata geçirirdim.
Nedense miyop politikacılar ileriyi göremiyorlar. Şu ya da bu partinin değil, milletin vekili olduklarının bilincine varamıyorlar. Partime, Genel Başkanıma yaranayım bencilliğiyle, bindikleri dala -millete- vuruyorlar baltalarını. Partime yaranayım derken, millete zarar veriyor; kendileri de ceremesini çekiyorlar.